Over het algemeen wordt aangenomen dat feline infectieuze peritonitis een ongeneeslijke aandoening is. Het grootste deel van de beschreven “genezingen” waren waarschijnlijk (te genezen) aandoeningen die foutief gediagnosticeerd werden als FIP. Toch kan behandeling tot een soms maandenlange remissie leiden.

Let op: Dit gedeelte is bedoeld voor dierenartsen.

Omdat FIP een ziekte is die in verband staat met de reactie van het immuunsysteem, omvat de behandeling onder meer het onderdrukken van de immuunrespons, normaal gesproken met corticosteroïden. Antivirale behandelingen op zichzelf zijn vaak niet erg levensverlengend en veel zijn tamelijk giftig voor katten. Het is ook belangrijk om de algemene voedingstoestand van de kat in stand te houden door het toevoegen van vitamines en antioxidanten. Alvorens met een van deze behandelingen te starten is het essentieel u ervan te verzekeren dat de diagnose juist is. Door immunosuppressieve medicijnen kunnen andere aandoeningen opvallend verslechteren (zoals bacteriële peritonitis of pleuritis). Zie Diagnose FIP

Ik zou erg graag een klinisch onderzoek willen doen naar de effectiviteit van diverse behandelingen van FIP, maar ik kan dit helaas niet financieren. Ik zou graag de heer Wayne Carr willen bedanken voor zijn royale gift waardoor enig voorbereidend onderzoek mogelijk was.

Immunosuppressieve medicijnen
Interferon
Vitamines en antioxidanten
Andere ondersteunende medicijnen
Thromboxaan synthetase remmers
Toezicht houden op de behandeling / Prognose
Aanvullende literatuur

Immunosuppressieve medicijnen

Katten die immunosuppressieve medicijnen krijgen, moeten ook antibiotica toegediend krijgen om ze te beschermen tegen andere infecties.

Prednisolon

Cyclofosfamide

Thalidomide

Prednisolon
Prednisolon is het voornaamste immunosuppressieve medicijn dat gebruikt wordt bij feline infectieuze peritonitis. Het is veilig, zorgt er meestal voor dat de kat zich beter voelt en stimuleert de eetlust. Ik heb een kat met de droge vorm van FIP enkel met prednisolon behandeld en hij heeft nog 10 maanden geleefd. Prednisolon onderdrukt zowel de humorale als de cellulaire immuunrespons.

Prednisolon heeft als voordeel dat het ook gebruikt wordt voor de behandeling van lymfocytaire cholangitis, wat voor FIP aangezien kan worden. Als er dus twijfel bestaat over de diagnose, kan prednisolon in ieder geval gegeven worden. De kat met lymfocytaire cholangitis heeft een goede kans op herstel, de kat met FIP zal helaas sterven.

Prednisolon moet nooit gebruikt worden bij katten met septische peritonitis of pleuritis. Daarom is cytologie een erg belangrijk onderdeel van het diagnosticeren van FIP, omdat er veel meer witte bloedcellen aanwezig zullen zijn in de effusie van een kat met sepsis, en een goede cytoloog de bacteriën of schimmels zal waarnemen.

Dosering: 2-4 mg/kg/dag via de mond toegediend, waarbij de dosering iedere 10-14 dagen wordt bijgesteld totdat de optimale dosering voor de kat is gevonden..

 Cyclofosfamide (Cytoxan)
Zelf heb ik nooit cyclofosfamide gebruikt om feline infectieuze peritonitis te behandelen. Ik zou graag ervaringen horen van dierenartsen die dit wel gebruikt hebben. Neem contact op met D.D. Addie.

Dosering: 2,2 mg/kg/dag gedurende vier opeenvolgende dagen per week OF 200-300 mg/m2 iedere 2-3 weken.

Thalidomide
De reden thalidomide te gebruiken bij de behandeling van feline infectieuze peritonitis is om de mate van ontsteking, en de humorale immuunrespons op het feline coronavirus te verminderen terwijl de cellulaire (antivirale) immuunrespons intact blijft. Tot nu toe zijn slechts vier katten met FIP behandeld met thalidomide, en ze zijn helaas alle vier overleden. Bij een van hen met een liquothorax is de overtollige vloeistof weer verdwenen en is een remissie van drie maanden opgetreden. Omwille van de effectiviteit is het mijns inziens nodig dat thalidomide in een zeer vroeg stadium van de ziekte gebruikt wordt, voordat te veel bloedvaten beschadigd raken.

U dient de toestemming van de eigenaar te hebben als u een medicijn gebruikt dat niet geregistreerd is voor katten.

Dosering: 50-100 mg ’s avonds. DIT MEDICIJN KAN NIET GEBRUIKT WORDEN VOOR DRACHTIGE KATTEN omdat het teratogeen is.

 

(top of page)

 

Interferon

Humane Interferon Alpha
Dosering: droge feline infectieuze peritonitis (FIP): 30 I.U./dag of gedurende 7 dagen om de week via de mond

toegediend.Bij natte FIP kan 30 I.U./dag worden gebruikt, of kunnen dagelijks grotere doses interferon per intramusculaire injectie worden toegediend (104-106 I.U. per dag). Na 6-7 weken, als de kat dan nog in leven is, zal de interferon op deze dosis niet meer werken omdat de kat antistoffen hiertegen aan zal maken.

Humane interferon-alpha (Roferon of Intron A) is op recept te verkrijgen bij uw apotheek. Het spreekt voor zich dat in gebieden waar feline interferon beschikbaar is dit de voorkeur geniet, omdat dit waarschijnlijk meer effect zal hebben dan de humane interferon.

Oplossingen van interferon
Om 30 I.U./ml te krijgen: Intron A kan verkregen worden als 1 miljoen I.U. voor ongeveer £ 10,00. Los de hele flacon injectievloeistof op in een liter zoutoplossing. Hierdoor krijg je 3000 I.U./ml. Doe 1 ml van de 3000 I.U./ml oplossing bij 99 ml zoutoplossing om 30 I.U. per milliliter te krijgen. Verdeel het in doses van 1 ml* en vries het in, waarna het een jaar houdbaar is. Ontdooi zoveel als nodig is. Ontdooid kunt u het een week in de koelkast bewaren.

* In het VK: 2 ml tubetjes kunnen verkregen worden bij Sarstedt: dealer referentienummer 72.694.006. Fax: 0044 - 116 235 9023. Tel: 0044 – 116 235 9023.

Om 104 I.U./ml te krijgen doet u 1 flacon van 1 miljoen I.U. Intron A of Roferon bij 99 ml steriele zoutoplossing en verdeel dat in doses van 1 ml om in te vriezen. Voor 105 I.U./ml gebruikt u 9 mls zoutoplossing en voor 106 I.U./ml gebruikt u de hele flacon.

Feline interferon omega
Virbac heeft een product genaamd Virbargen Omega op de markt gebracht dat recombinant feline interferon omega (IFN omega) is. Dit product is gebruikt in de behandeling van FIP door de Japanse dierenarts en wetenschapper Takuo Ishida. Hij heeft zijn gegevens op het SIFFS gepresenteerd en zijn samenvatting kan gelezen worden op de SIFFS website. Dit is zijn protocol:

IFN omega werd in eerste instantie om de dag onderhuids toegediend met 1 MU/kg, en daarna een keer per week gedurende een wisselende periode als er een remissie optrad.

Glucocorticoïde: (eenmalige dexamethasone 1 mg/kg intrathoracale of intraperitoneale injectie) of prednisolon. Orale prednisolon werd in eerste instantie eenmaal per dag gegeven met een dosering van 2 mg/kg, waarna de dosering na remissie langzamerhand verlaagd werd tot 0,5 mg/kg om de dag.

Bij het volgen van dit protocol herstelden 4 van de 12 katten volledig en leefden twee anderen nog 4 en 5 maanden. De katten die volledig herstelden, hadden allen de natte vorm en waren relatief oudere katten. Helaas had dit onderzoek geen controlegroep (i.e. een groep katten met vergelijkbare symptomen die op conventionele wijze behandeld werden), waardoor de doeltreffendheid van de behandeling niet volledig geëvalueerd kan worden. De zorg van bezoekers van het SIFFS was dat de katten die goed reageerden op de behandeling misschien niet daadwerkelijk FIP hadden, maar een andere ziekte. Daartegenover stond het feit dat van de katten die wel bezweken histopathologisch is aangetoond dat ze aan FIP leden, en dat dezelfde diagnostische criteria (vergelijkbaar met het profiel dat op deze website gebruikt wordt) voor alle katten gebruikt zijn.

 

(top of page)


Vitamines en antioxianten

Vitamine A
Vitamine A is een antioxidant. De dosering van vitamine A is 200 I.U./dag via de mond of in het eten toegediend. Katten kunnen de bètacaroteenvariant niet metaboliseren en daarom moeten de vitamines worden toegediend als visolie, bijv. heilbotlevertraan. Te veel vitamine A kan leiden tot een te grote afzetting van bot op de gewrichten. Gebruik dit supplement dus niet langer dan 4-6 weken.

Vitamine B1 (thiamine)
Vitamine B1 (thiamine): 100 ug/dag oraal toegediend (dat wil zeggen via de mond of via het voedsel).

Vitamine B complex
Multivitamines B stimuleren de eetlust en kunnen verkregen worden bij gezondheidswinkels of drogisten (ik vind vooral die van Boots erg goed). Dosering: de dosering voor kinderen.

Vitamine C
Ascorbinezuur 125 mg twee keer daags via de mond of via het voedsel. Vitamine C is een antioxidant. Denk eraan dat Vitamine C bij langdurig gebruik oxalaatkristallen in de urine kunnen veroorzaken.

Vitamine E
Dosering van vitamine E: 25-75 I.U./kat tweemaal daags toegediend via de mond of via het voedsel. Vitamine E is een antioxidant.


Andere ondersteunende medicijnen

Aspirine
Werkt ontstekingsremmend en verlicht de pijn.

Dosering: 10 mg/kg iedere 48–72 uur oraal.

Ampicilline
Een beschermende paraplu van antibiotica is uiterst belangrijk als het immuunsysteem van een kat wordt onderdrukt.

Dosering: 50 mg tweemaal per dag oraal.

Anabole steroïden
Eetlust opwekkend en ter voorkoming van catabolisme, vooral als de nieren aangetast zijn.

Kies uit de volgende (in het VK):
Laurabolin: 2-5 mg/kg iedere 21 dagen.
Nandrolon: 2-5 mg/kg als een wekelijkse injectie.
Nandoral tabletten: eens per dag in zijn geheel of fijngemaakt door het eten.
Retarboline injectie: 1 mg/kg iedere 21 dagen.
Orandrone tabletten: 0,5 mg/kg dagelijks (de tabletten zijn 5 mg).

Waarschuw de eigenaar dat de urine van de kat sterker kan gaan ruiken door deze behandeling. De injectievloeistoffen moeten gewoonlijk in het donker bewaard worden.

Thromboxaan Synthetase Remmers

Twee katten met ascites werden succesvol behandeld met ozagrel hydrachloride (Watari et al, 1998).

Dosering: 5-10 mg/kg tweemaal daags en prednisolon 2 mg/kg/dag.

 

 

(top of page)

Beoordelen van de behandeling / Prognose

Welke behandeling u ook kiest, het is altijd belangrijk de vooruitgang van de kat in de gaten te houden. In eerste instantie meet ik de hematocrietwaarde (Hct), globulines, albumine/globuline ratio (A:G), alpha1-zuur, glycoproteïne (AGP) en het gewicht van de kat iedere 7-14 dagen om te zien welke vooruitgang de kat boekt. Later kunnen de onderzoeken misschien maandelijks gedaan worden als het goed gaat met de kat. Het is niet nodig om de FCoV antistoffentiter vaker dan eens per 2–3 maanden te meten, omdat er geen waarneembaar verschil zal zijn binnen een kortere periode. Het AGP moet als eerste lager worden als de behandeling een positief effect heeft, omdat AGP een meting is van de mate van ontsteking. Positieve tekenen zijn het lager worden van de globuline niveaus, en het hoger worden van het albumine/globuline ratio (A:G), het hoger worden van de Hct en reticulocyten in bloeduitstrijkjes en toename van het gewicht. Negatieve tekenen zijn het hoog blijven van het AGP, het hoog blijven of hoger worden van de globuline, het lager worden van het A:G, gewichtsverlies. Als de HCT onder de 20% komt en niet-regeneratief (er worden geen reticulocyten waargenomen bij onderzoek van bloeduitstrijkjes), moet u de kat waarschijnlijk laten inslapen als u denkt dat hij of zij niet langer een gelukkig leven heeft. Het moge duidelijk zijn dat als de kat op enig punt in de therapie lijdt, inslapen vereist is. Helaas overleven katten met natte feline infectieuze peritonitis meestal slechts enkele dagen, hooguit weken. Katten met droge FIP kunnen het vele weken of maanden volhouden, hoewel euthanasie vrij snel op het optreden van de neurologische symptomen volgt.

Voor het testen van AGP zie Companion Animal Diagnostics.

Aanvullende literatuur

Feline Infectious Peritonitis Virus: Advances in Therapy and Control door Richard C. Weiss. 1994 Consultations in Feline Medicine 2. Bewerkt door John R. August.
Uitgegeven door W.B. Saunders Company. Harcourt Brace Jovanovich, Inc., The Curtis Center, Independence Square West, Philadelphia, PA 19106, pagina’s 3–12.
ISBN 0-7216-4674-3

Watari T. Kaneshima T, Tsujimoto H, Ono K, Hasegawa A. Effect of thromboxane synthetase inhibitor on feline infectious peritonitis in cats. J Vet Med Sci. 1998
60(5):657-9.

Dr. Diane D. Addie 2 maart 2004

 

(top of page)

 

Onze hartelijke dank aan Saskia Steur, Ada de Raad, Henny de Lege, Helen van Mackelenebrgh, Tineke Blokzijl – Haar voor de vertaling naar het Nederlands van Dr Addie's webstek  

Site ©  2000 Dr. Diane Addie
Site Design © Melody Amundson, Mariposa Creations